سکوت یک رویا

بنام او.....برای او.....به یاد او....
 
سرزمین ما...ایران...
ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸۸ : توسط : roya khoshnod

 

 

ما ایرانیها صاحب این ایران هستیم....سرزمین ما...ایران ما...و ما دانش اموزان این ایران هستیم... دانش اموزانی که خیلی کارها از دستمون بر میاد...خیلی کارها....ما دانش اموزباید بتونیم کار کنیم....باید بتونیم فعالیت کنیم...اما نه هر کاری و هر فعالیتی....ما دانش اموزان میتونیم پایدار باشیم یه زمانی درست اون وقتی که نه من بودم و نه تو کسانی اومدند و رفتند...ولی نه همینطوری برای ما باقی گذاشتن این ایران رو حالا وظیفه ی من و توهه که بسازیم....ایران دست ماست ولی یه اسم به درد ما نمیخوره حالا که داریمش باید ابادش کنیم...منو تو.... (( من اگر برخیزم...تو اگر برخیزی...همه بر میخیزند))

مهم اینه که منو تو خودمون رو باور کنیم....فقط یه باور برای اینکه نشون بدیم چه قد توانایی داریم کافیه... کاش میشد...اره میشه این تونستنها رویا نیست...حقیقت داره ...

 

ما دانش اموزان میتوانیم در پناه خداوند بخشنده ی مهربان و با کمک او و با یاری و پشتیبانی او....

1)میتوانیم ایران را اباد کنیم .

2)میتوانیم با دانش خود...با علم خود ...با عمل خود کشور خود را از وابستگی ها رها کنیم.

3)میتوانیم با تلاش و کوشش و پشتکار ایران را عالی بسازیم.(اخه علم و عمل بدون تلاش و کوشش نتیجه نداره)

4)میتوانیم زندگی را معنی تازه دهیم زیرا ما به این باور رسیده ایم که میتوانیم مفید باشیم.

5)میتوانیم در این کشور که ساخته ی عقاید پابرجای حکومت اسلامی ست دوباره به دورانی باز گردیم که ارزویش را داریم.

6)میتوانیم............................

 

شما بگید میتوانیم؟ چه کاری برای اباد سازی انجام دهیم؟ امیدوارم لیست توانایی هاتون رو به لیست ما اضافه کنید.

جایزه هم اینه که به بهترین توانایی آفرینمیگیم........................................شاد باشیدو باخدا.

 

 

 

جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن      انکه اموخت مرا همچو شرر خندیدن

گرچه من خود ز عدم دلخوش و خندان بودم    عشق اموخت مرا شکل دگر خندیدن